İslam ve Diğer Dinler Tarihi

Taoizmin Ortaya Çıkışı ve Temel Özellikleri

Taoizmin kurucusu Lao-Tzu’dur. Lao-Tzu Konfüçyüs ile aynı yüzyılda yaşamıştır. Çu hanedanının
son döneminde bölge muhafızı olan bir öğrencisi, ondan bir kitap yazmasını istemiş, o da, “Tao
Te King”i yazmıştır. “Tao” yaratıcı prensip, “te” insan fazileti, “King” de kitap demektir (Hikmete
Götüren Kitap). Bu kitap, bu güne kadar, bütün Taoist düşüncelerin kaynağı olup “Tao”nun ne olduğunu
açıklamaktadır.

Lao-Tzu, öğretilerinde ahlaki değerler üzerinde de durmuştur. Ona göre insan ancak manevi faziletleriyle
insandır. Örnek insan; iyi, merhametli, sadık, dürüst ve mütevazı olmalıdır. İnsan, tabiatın
sesine kulak vererek Tao’nun kanunlarına tabi olmalıdır. Çünkü memlekette ne kadar fazla şey yasaklanırsa
millet o kadar fakir olur. İnsanlara karşı alınan tedbirler ne kadar ustalıkla hazırlanırsa o
kadar inanılmaz hileler ortaya çıkar. Ne kadar çok kanun ve emir bildirilirse o kadar eşkıya ve hırsız
zuhur eder. O, kibir ve gururu reddeder ve insanın ihtiraslarına esir olmamasını ister.

Taoizmde bu ahlaki prensipler sadece
fertler için değil, milletlerarası münasebetler
için de geçerlidir. Saygı ve itaatle
her şeyin elde edilebileceği, hatta sevgi
ile düşmanların bile alt edilebileceğini
savunur ve bu sebeple savaşa da karşıdır.

Lao-Tzu’ya göre insanın kendine
hâkimiyeti, nefsini bilmesinden geçer.
Başkalarını bilenin zeki, kendini bilenin
akıllı, başkalarına karşı zafer kazananların
kuvvetli, kendi nefsine karşı zafer
kazananların ise kudretli olduğunu belirtir.

Taoizmde ölüm ve ölüm sonrasından
bahsedilmesine rağmen, cennet ve cehennem
kavramı konusunda pek açıklık yoktur. Bununla beraber ruhun ölümsüzlüğü ve dünyada iyi
bir hayat sürenlerin Tao’yla beraber olacağı gibi anlayışlara rastlanır.  

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir