Türk Tarihi

Osmanlı Devleti’nde Köy Yaşantısı

Osmanlı ülkesinde dağınık olan köylerin birçoğu beş altı haneden
oluşuyordu. Dört, beş yüz hanelik yerler kasaba sayılıyor ama buralarda da köy
hayatı yaşanıyordu. Birbirinden ayrı Müslüman ve Hristiyan köyler olduğu gibi
karışık olanlar da vardı. Bu köylerde halk, cami bazen zaviye ya da kilisenin
etrafında karşılıklı hoşgörü içinde yaşıyorlardı.

Köylerde yaşayanların temel uğraşısı tarımdı. Yörenin coğrafi ve iklim
özelliklerine göre; buğday, arpa, yulaf, mısır, pirinç, meyve ve sebze gibi çeşitli
ürünler yetiştirilirdi. Tarımı destekleyen en önemli unsur hayvancılık olduğu için
öküz ve manda gibi hayvanlar beslenirdi. Bunların yanı sıra at, eşek, inek, tavuk
ve keçi de beslenirdi.

Köy halkı gıdasını beslediği hayvanlarından ve ziraattten temin ederdi.
Beslenmede süt, yoğurt, çeşitli peynir, hububat, yaş veya kuru meyveler, koyun
eti, bal, ceviz vb. besinler en önemli yer tutardı.

Bölgesine göre değişik malzemelerden inşa edilen evlerin döşemesi
üzerine kilimler, halılar veya keçeler serilirdi. Ahır genellikle evlerin altında
veya yanındaydı. Isınmak için mutfağın ocağında odun veya tezek yakılırdı.
Mobilya bulunmayan evlerde elbiseler için deri çanta veya ağaç sandıklar
kullanılırdı. Hububat, et ve kuru meyveler gibi gıda maddeleri ise ambarlarda
veya küplerde korunurdu. Köylüler kendi gereksinimi dışında kalan bahçe ve
tarla ürünlerini satarak veya takas ederek aile bütçelerine katkı sağlardı.
Cuma günlerinde olduğu gibi Ramazan ve Kurban bayramlarında da camisi
olan merkezî köylerde şenlikler yapılırdı. Bütün ülkede baharın gelişi de
bayram havası içinde karşılanırdı. Her bölge kendi mahalli örf ve âdetlerine
göre oyunlar oynar ve şarkılar söylerdi.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir