İslam ve Diğer Dinler Tarihi

İyilik ve Yardımseverlik

İyilik ve yardımseverlik tüm dinlerin ortak
özelliklerindendir. Dinler mensuplarına iyi olmayı,
iyilik yapmayı ve başkalarına yardımcı
olmayı emretmiştir. Çünkü iyilik ve yardımseverlik
dindarlığın bir gereğidir.


İslam
dini iyiliği ve yardımseverliği güzel
ahlaklı Müslüman olmanın bir gereği olarak
görmüştür. Bu nedenle her zaman iyilik
ve yardımlaşmayı emretmiştir. Kur’an-ı
Kerim’de: “Bir kimse iyi bir iş yaparsa
faydası kendisinedir.” buyrulmuş ve bir
Müslüman’ın iyilik yapmasının ona büyük
faydalar sağlayacağı ifade edilmiştir: Yine,
“…İyilik ve takvada yardımlaşın, günah
ve düşmanlıkta yardımlaşmayın. Allah’tan korkun…” şeklinde buyrularak Müslümanların
iyilik konusunda yardımlaşmaları emredilmiştir.

İslam dini iyilik ve yardımlaşmayı kimseyi incitmeden, Allah rızası için yapmayı emretmiştir.
Nitekim bu husus Kur’an’da şöyle ifade edilmiştir: “Ey iman edenler! Sadaka verdiğiniz kimselere
başa kakmak, incitmek suretiyle o sadakalarınızı
boşa çıkarmayın. Allah’a ve
ahirete inanmadığı hâlde sırf insanlara gösteriş
yapmak için malını harcayan kimsenin
durumuna düşmeyin…” Hz. Peygamber de
bu konuda şöyle buyurmuştur: “Kim kardeşine
yardım ederse Allah da ona yardım eder. Kim
bir Müslüman’ın sıkıntısını giderirse Allah
da onun kıyamet günündeki sıkıntılarından
birini giderir. Kim bir Müslüman’ın ayıbını
örterse Allah da kıyamet gününde onun ayıplarını
örter.”

İslam’a göre iyilik çok yönlü bir davranıştır. Yolda kalmışa yol göstermekten hastayı ziyarete,
bir yetimin başını okşamaktan bir insana tebessüm etmeye ve ihtiyaç sahibine yardım etmekten bir
hayvana şefkat göstermeye kadar birçok davranış biçimi iyilik olarak tanımlanmıştır. Nitekim Hz.
Peygamber şöyle buyurmuştur: “Dostunuzu güler yüzle karşılama şeklinde bile olsa iyiliği küçümsemeyin.”

İyilik ve yardımseverlik Yahudiliğin de önem verdiği ahlak ilkelerindendir. Yahudiliğin kutsal
kitabı Tevrat’ta her Yahudi’nin imkânları ölçüsünde iyilik yapması gerektiği ifade edilir. Bu husus
Tevrat’ta şöyle emredilir: “Elinden geldikçe iyiliğe hakkı olanlardan iyiliği esirgeme.”


Hristiyanlık
ta iyilik ve yardımseverlik ebedi mutluluğa ulaşmanın yollarından biri olarak kabul
edilmiştir. Ancak yapılan yardım ve iyiliklerin gösterişten uzak ve gizli olması tavsiye edilir. Nitekim
Hristiyanların kutsal kitabı İncil’de şöyle emredilmiştir:


“ … Birine sadaka verirken bunu borazan çaldırarak ilan etmeyin. Siz sadaka verirken sol eliniz
sağ elinizin ne yaptığını bilmesin. Öyle ki verdiğiniz sadaka gizli kalsın… Gizlice yapılanı gören
babanız sizi ödüllendirecektir.”


Budizm
ve Hinduizm gibi Doğu dinlerinde de iyilik ve yardımseverlik emredilmiş ve mutluluğa
ulaşmanın yolu kabul edilmiştir. Örneğin Budizme göre bütün canlılara ayrım yapmadan sevgi ve
iyi niyetle yaklaşmak, her canlıya merhamet etmek ve başkalarının başarısından mutluluk duymak
insanı mutluluğa ulaştıran yollardandır. Bu sebeple bir Budist tüm canlılara ve özellikle insanlara
iyi davranmalıdır.21 Konfüçyanizme göre ise başkalarının duygularını paylaşabilmek, onlara şefkatle
davranmak olan iyilikseverlik, temel ahlaki faziletlerden sayılmıştır.

İyilik ve yardımseverlik dinî inanışın özünde olan bir ahlak duygusudur. Bir dine inanmak tüm
varlıklara iyi davranmayı, iyilik yapmayı ve şefkatle muamele etmeyi zorunlu kılar. Bu nedenle tüm
dinler, mensuplarına iyilik ve yardımlaşmayı emretmiştir.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir