Osmanlı Devleti Tarihi

Berlin Kongresi ve Sonrası

Rusya’nın Balkanlarda güçlenmesinden rahatsız olan İngiltere’nin başını çektiği Avrupa devletleri
antlaşma şartlarının yeniden gözden geçirilmesi için Berlin’de bir konferans düzenlediler. Almanya ve
Avusturya da Rusya’nın Balkanlarda güçlenmesine karşıydı. Çünkü bu antlaşma ile Rusya
Panslavizm politikasını büyük ölçüde gerçekleştirip Balkanlarda Avusturya aleyhine söz sahibi
oluyordu.

Berlin Konferansı’na Osmanlı Devleti, Rusya, Avusturya, Fransa, İtalya ve Almanya katıldı.
İngiltere, Osmanlı Devleti’nden Ayastefanos Antlaşması’nın şartlarının hafifletilmesi karşılığı Kıbrıs’ın
yönetiminin kendisine verilmesini istedi.
İngiltere’nin Kıbrıs’ı işgal etme tehdidi üzerine
Osmanlı Devleti bu durumu kabul etti.
Yapılan görüşmeler sonucunda Ayastefanos
Antlaşması’nı ortadan kaldıran Berlin
Antlaşması
imzalandı. Buna göre:


Bulgaristan üçe ayrılarak asıl Bulgaristan’ın Osmanlı Devleti’ne bağlı bir prenslik
olması, Doğu Rumeli’nin özerk olması ve Makedonya’nın ıslahat şartı ile Osmanlı
Devleti’ne bırakılması kararlaştırıldı.

Sırbistan, Karadağ ve Romanya bağımsız
olacaktı.

Kars, Ardahan, Batum Rusya’ya; Doğubayazıt Osmanlı Devleti’ne bırakılacaktı.


Bosna Hersek Osmanlı toprağı sayılacak
ancak yönetimi, geçici olarak Avusturya’ya
bırakılacaktı.


Girit ve Ermenilerin oturdukları yerde ıslahatlar
yapılacaktı.


Ayastefanos Antlaşması’nın Ermenilerle ilgili
16. maddesi Berlin Antlaşması’nın 61. maddesi
olarak yer aldı. Böylece Ermeni meselesi dünya
kamuoyuna ve uluslararası antlaşmalara girerek
Avrupa devletlerinin Türk-Ermeni ilişkilerinde
müdahale hakkı doğmuş oldu.

Berlin Antlaşması’ndan sonra Osmanlı
Padişahı II. Abdülhamit ıslahat çalışmalarını
askıya aldı. Avrupa devletleri Babıali’ye nota
vererek 61. maddenin gereğinin yapılmasını
istediler. Bundan sonra Ermeni sorununda yeni bir dönem başlamış oldu.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir