Takvim, Saat, Ölçü ve Tartılarda Yapılan Değişiklik

Osmanlı Devleti uzun yıllar Hicri Takvim kullanmıştır. Hicri Takvim ibadetlerin uygulaması açısından elverişli olsa bile resmi ve mali işler açısından elverişli değildi. Bir yıl 354 gündü. Bu da her yıl 11 gün artık günün çıkmasına sebep oluyor ve mali hesaplarda sorun yaratıyordu. Bu yüzden Osmanlılar XVIII. yüzyıldan itibaren mali işlerin yürütülmesi için Rumi Takvim kullanmaya başlamışlardı.

Bu farklı uygulamaları ortadan kaldırmak için 26 Aralık 1925’te 1 Ocak 1926’dan geçerli olmak üzere uluslar arası takvim olan Miladi Takvim kabul edilmiştir. Özel durumlar yani dini günlerin hesaplanması için Hicri takvimin kullanılmasına izin verildi. Takvime ilişkin son değişiklik 10 Ocak 1945 yılında bazı ay adlarının değiştirilmesiyle gerçekleşmiştir. Buna göre Teşrinievvel Ekim, Teşrinisani Kasım, Kanunievvel Aralık ve Kanunisani ayının adı da Ocak olarak değiştirilmiştir.

Takvim, Saat, Ölçü ve Tartılarda Yapılan Değişiklik

Takvim, Saat, Ölçü ve Tartılarda Yapılan Değişiklik

Osmanlıların kullandığı saat sistemi günlük 12 saat üzerinden işlem görürdü. Öğleden sonra ikinci 12 saat devreye girerdi. Bazı bilgilere göre ise güneşin battığı saat 12:00 olarak kabul edilmekteydi. Bu da güneşin her yerde aynı anda batmamasından dolayı sıkıntılara neden olmaktaydı. Bu sorunu ortadan kaldırmak amacıyla takvim sisteminin kabul edildiği aynı gün 24 saatlik saat dilimi kabul edildi. 26 Aralık 1925 tarihinde kabul edilen bu kanun ile yeni saat düzeni gece yarısından başlıyor ve bir günü 24 saate bölüyordu. Greenwich’e göre 30. derecede bulunan meridyen saat için esas alındı.

Osmanlı Devleti’nde ölçü ve tartılarda da ortak bir uygulama bulunmamaktaydı. Ölçü sisteminin uluslararası bir standarda kavuşturulması amacıyla 19. yüzyılda pek çok devletin katılımıyla dünyadaki ölçü karışıklığına son vermek amacıyla Beynelmilel Ölçüler Bürosu kurulmuştur. Bu dönemde metre ve kilogram Batılı devletlerde kullanılması zorunlu olmuştur. Osmanlı, ağırlık ölçüsü olarak kantar, batman, kile, şinik, dirhem; uzunluk ölçüsü olarak da endaze, arşın, parmak, kadem, kulaç ve fersah gibi ölçüler kullanırken, 1869 yılında metre ve kilogram birimleri de kullanılmaya başlanmış ancak standart yakalanamamıştır. Bu karışıklıkları ortadan kaldırmak amacıyla konu 2 Şubat 1931’de mecliste görüşülmeye başlanmış ve uzunluk, ağırlık, litre ve hacim ölçülerinde metrik sistemin uygulanması kararı 26 Mart 1931 yılında alınmıştır. Bu konuda 1933 sonlarında Ölçü Nizamnamesi çıkarılmıştır.

Bu yeniliklerin dışında ayrıca 20 Mayıs 1928’de kabul edilen kanun ile uluslararası rakamların kullanılması kabul edilmiş, bu harf devrimine de zemin hazırlanmıştır.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir